Reptoir

Hoe Common Easy jouw idee van verzekeren radicaal verandert

Tussen de City Campus Max, waar Utrechtse studenten wonen, het busstation en de enige overgebleven tippelzone van Utrecht bevindt zich een nieuw broeinest van jonge ondernemers, de Stadstuin. Ondernemers die gewoon iets moois willen maken, soms met hun hoofd, soms met hun handen, maar ook ondernemers als Jip de Ridder. Samen met zijn broer Florian wil hij niet alleen een nieuwe manier van ‘verzekeren’ introduceren, maar ook ons denken over de wereld van geld veranderen.Dat gaan ze doen met CommonEasy

Het zwarte gat na de studie

Net als veel studenten wist Jip niet wat hij wilde na zijn studie economie en sociale wetenschappen. Duidelijk was wel dat hij niet aan de slag wilde bij een grote corporate. Veel jaargenoten van hem zitten nu veilig bij Achema, Google en Delta Lloyd, maar Jip wilde daar niets van hebben. Die bedrijven oude stijl, die hadden toch juist die vreselijke crisis op hun geweten? De crisis die ze samen beleefd hadden in de collegezalen.

Toen Jip economie studeerde begon de economische crisis van 2008. De financiële bubbel werd doorgeprikt en de werkelijkheid van de perverse prikkels op de financiële markt sloegen als een Korsakov op ons terug.

Jip noemt zich idealistisch en activistisch. Hij ziet er dan ook niet uit als een bankier, brede schouders in een flanellen shirt en een pet op zijn hoofd. Het kantoor in de stadstuin is ingericht als een echte startup: Perzische kleden en een hoop planten in een industrieel decor.

Na de crisis wilde Jip iets veranderen. Hij had niet het idee dat een zuur blog of de politiek ingaan iets teweeg zou brengen. Ook het systeem van binnenuit uithollen zou een onmogelijke missie worden leek hem. Nee hij moest zelf iets beginnen, van onderop. Iets sociaals en duurzaams.

jipderidder2

De verjaardagspitch

Net als veel ondernemingen begon CommonEasy met een idee of eigenlijk, een probleem. Jip kocht een Iphone 3gS, die toentertijd nog meer dan achthonderd euro waard was.
Hij dacht, wat als ik het ding laat vallen? Ik betaal per jaar 120 euro aan premie ervoor, dan is het nog goedkoper aan het eind van de rit om het ding te laten vallen en een nieuwe te kopen.

Het was ook de tijd dat we op Hyves zaten. Daar deelden we voor het eerst online foto’s, zaten we in groepen en stuurden we berichtjes met dansende bananen. Jip dacht, “waarom zouden we niet verzekeren op een Hyves-manier?” Dus open, in de de groep met je vrienden.

“Verzekeren is een black box”, vindt Jip. “Je krijgt een brief aan het eind van het jaar dat je premie omhoog gaat en dat was het wel.” Dat moest dus anders, en dat kon met de Hyves-groep. In 2012 werd die Hyves groep een Facebook-groep. Alle spaargelden werden in een excel
bestand gezet en ideeën vonden hun weg in aantekeningenboekjes.

Op een gegeven moment had Jip zoveel ideeën verzameld en plannen gemaakt dat het tijd was om zijn verhaal bekend te maken. “Ik deed een pitch op de verjaardag van Florian”, vertelt Jip.
Daar, tussen de slagroomtaart en slingers, hoorden vrienden en familie zijn idee: samen met vrienden een verzekering afsluiten. Jip beheert de kas en iedereen zet in. Is er iets stuk, dan wordt er gestemd of het gerepareerd kan worden uit de kas. En daarmee was er een idee geboren. Het zaadje voor CommonEasy.

Elkaar helpen is leuk

“Ben je ideaal aan mensen om je heen, of aan het merk van je verzekeraar?” Vraagt Jip zich hardop af. Jip Na de verjaardagspitch zette Jip en zijn vrienden praatsessies op. “Dan aten we pizza en dronken bier tot midden in de nacht en spraken over verzekeren. Kun je je voorstellen dat jongens van 23 tot 25 jaar over verzekeren praten in hun vrije tijd, met bier?” Lacht Jip.

Jip krijgt soms een hoop negatieve energie als hij nadenkt over de financiële wereld. Hij noemt boeken, journalisten, economen en documentaires die hem inspireren. Het zijn eye-openers voor hem geweest. Zoals de documentaire Zeitgeist of Century of the Self. Maar het maakt het ook kwaad. “We zijn vervreemd geraakt”, vindt Jip. Vervreemd van financiën, verzekeren. “Niemand weet hoe het werkt. We begrijpen niet hoe het werkt en waar we afhankelijk van zijn, het moet makkelijker, het zou toch leuk moeten zijn om elkaar te kunnen helpen?” Daarom moest het anders. En het kon ook anders.

Het kan anders

“Dit is het unieke moment voor Common Easy”, vindt Jip De nieuwe generatie denkt heel anders over de wereld dan zijn ouders. Systemen die we lang geleden hebben afgesproken zijn niet meer heilig. We zijn opener naar de wereld en willen het anders. “Ik wil radicale openheid en transparantie met CommonEasy.”

“Eigenlijk is die openheid ook het succes van Sillicon Valley. Daar waren het de hippies die een andere instelling hadden. Niet alleen de techneuten hebben Sillicon Valley tot een succes gemaakt.”

In deze nieuwe wereld is er ook steeds meer ruimte om zelf te ondernemen. Jip juicht die ontwikkeling toe. Maar het vraagt ook om nieuwe vormen van solidariteit. “ZZP’ers hebben een netwerk. dat gebruiken ze om klusjes te krijgen, maar ook om klusjes weg te geven als ze te veel werk hebben. Ze delen werkplekken. Maar ze zouden ook hun financiële instabiliteit moeten delen”, vindt Jip. “Waarom zou je je alleen blauw betalen? als je kan sparen met elkaar?”

Het werd anders

Common Easy voldoet aan al deze eisen. het is open, transparant en duurzaam. Bij CommonEasy ben je geen klant maar deelnemer en daarin zit een groot verschil. De deelnemers hebben allemaal een netwerk, een vangnet en een wallet, portemonnee dus.

Met deze drie zaken kunnen deelnemers zich verzekeren zonder schimmigheid over de premie, wie wat betaalt en waar al het geld dat je betaalt aan premie heen gaat. Jip vertelt bijvoorbeeld dat hij en dagje meeliep bij verzekeraar Achmea. Daar wilde hij het verdienmodel doorgronden.

Toen Jip een topman vroeg hoe hun in-en uitkomsten tot stand kwamen legde de topman keurig uit hoeveel procent waar heen ging. “En de winst?” luidde Jips vraag. Die stond op tien procent van de inkomsten. “Waarom tien?” vroeg Jip. Daarop stak de topman zijn vinger in de lucht. “Het had ook best twintig procent kunnen zijn”, legt Jip uit.

Met deze schimmigheid wilde Jip niets meer te maken hebben. Daarom is er CommonEasy. Een tool voor jou en je netwerk om zelf te doen, dat ‘verzekeren.’

Like Reptoir op Facebook om als freelancer altijd op de hoogte te blijven.

Populaire artikelen