Reptoir

Werkweek: Liza Jansen – Journalist en copywriter

In ‘Werkweek’ nemen we iedere week een kijkje in de werkweek van een freelancer. Deze week de inspirerende en drukke werkweek van freelancer Liza Jansen.

Liza Jansen is freelance journalist en copywriter en oprichter/news barista van Newspresso. Liza is een echte digital nomad. Zo werkte ze twee jaar in New York, om verslag te doen over de Verenigde Naties en woonde ze in London waar ze artikelen schreef voor Het Parool en De Standaard. Haar werk is daarnaast gepubliceerd in onder andere het NRC, Het Financieele Dagblad, Vice en Quartz. Inmiddels woont ze weer in Amsterdam, waar ze twee dagen per week te vinden is op de redactie van het FD en de lezers van Newspresso dagelijks voorziet van een onmisbare shot nieuws.

Maandag

De wekker gaat om 07.30 uur. Ik kijk op m’n telefoon en zie een push bericht van de NOS: “David Bowie is dood”. Wow, maandag begint meteen met breaking news. Ik snel uit bed omdat ik voor m’n eerste afspraak om 10.00 uur nog de nodige to-do’s weg wil werken. Ik app m’n businesspartner Monique terwijl ik m’n bakje muesli eet en het nieuws aan het doornemen ben. “Op welk nieuws zullen we ingaan voor de Newspresso mini-Monday shot? Het spraakmakende interview van acteur Sean Penn met de Mexicaanse drugsbaron El Chapo in Rolling Stone?” “Nee, te uitgebreid besproken al….” “Het failliet van Puerto Rico?” “Mwoah, weinig over te vinden in Nederlandse pers en staat ver van ons af.” “Bowie, dan toch? Is wel urgent.” “Ok.”

Ik lees me in over dit glamrock icoon, stroll m’n Facebook-, Instragram- en Twitterfeed af op zoek naar links met een ‘beyond the headlines’-gehalte en tik een bericht. Ondertussen promoot ik ook even de Newspresso 4 Ourground blogpost die ik gisteren vanuit De School, een nieuwe creatieve ruimte in Amsterdam West, heb geschreven.

Om 09.00 uur word ik gebeld door een jonge, ondernemende lezer van het FD die telefonisch wat feedback geeft over nieuwsbrief concepten die ik in elkaar heb gezet voor de krant, met als doel een jongere lezersgroep aan te spreken.

Om 10.00 uur verplaats ik mezelf en m’n laptop naar de Back to Black koffietent die om de hoek zit en die ik ook wel gebruik als tweede huiskamer. Hier heb ik een koffiedate met een kennis om het over vluchtelingenhulp hier in Amsterdam en in Lesbos te hebben, en haar nieuwe journalistieke project: “How to Become a New York Times Columnist”.

Na de koffie werk ik nog twee uur e-mails bij, lees ik me in over een artikel over duurzame businessmodellen dat ik voor het FD ga schrijven, en spring om 13.00 uur op de fiets richting het FD voor mijn tweewekelijkse middag-/avondshift op de eindredactie. Daar aangekomen heb ik eerst een vergadering met productontwikkelaars over het nieuwsbriefproject, waaruit blijkt dat het wellicht tóch niet zo lang gaat duren voordat het gelanceerd kan worden. Super.

De rest van de dag kijk ik stukken na, zet ze in de krant, en eet een hapje op de redactie voor m’n computer. Om 22.00 uur thuis, nog even bellen met een vriend die een vluchtelingenproject aan het organiseren is: Rave 4 Humanity, en bespreken we in hoeverre dit een verhaal is dat interessant voor het FD zou kunnen zijn. Om middernacht lig ik in bed.

Dinsdag

Wekker van 07.30 uur uitgezet. Mijn acht uur nachtrust is heilig dus ik slaap nog een uurtje door. Als ik tot 22.00 uur ‘s avonds bij het FD werk probeer ik toch altijd een ‘normaal’ – wat ís normaal? –  slaapritme aan te houden en voor twaalven in bed te liggen, maar meestal lukt het me niet om voor 01.00 uur ‘s nachts echt in slaap te vallen. Ik ontbijt, mediteer een kwartier, en ben rond half 10 op de Starthub, mijn werkplek die ik deel met allemaal andere ondernemers en freelancers. Ben ik nou weer mijn espressocups vergeten? G*jals**jkls. Dan maar weer filterkoffie.

Om 10 uur heb ik een afspraak met een masterstudent van de studie Journalistiek en Media voor een interview over de balans tussen ondernemerschap en freelancen als journalist. Oftewel: in hoeverre ben je als journalist ondernemer? Dat gesprek duurt ongeveer een uur. Mirjam, de student, stelt kritische vragen die mij ook weer aan het denken zetten over m’n positie als freelancer en forceert me om over de toekomst van m’n beroep na te denken, waardoor het angstzweet me ineens uitbreekt.

Ik moet mezelf dan gaan doorbetalen bij zwangerschap. Is deze levensstijl wel echt duurzaam als ik straks een gezin heb? Om me vervolgens extra gemotiveerd te voelen om snel geld te gaan verdienen met Newspresso, want dat gebeurt momenteel nog niet.

Aan het eind van de ochtend scan ik m’n nieuwsbrieffolder in m’n inbox want daarna hebben Monique en ik al overleg over wat er in de Newspresso van deze week moet komen. Monique heeft weer allemaal leuke nieuwtjes gevonden met een hoog ‘OMG’-gehalte waardoor de rest van Hub soms ook kan meegenieten van mijn verbazing over wat er nú weer in de wereld is gebracht.

Na de lunch werk ik wat e-mails weg, en laat ik me afleiden door cowork-collega Daan Snijders van Get a Crowd, een crowdfund consultancy, die me eraan herinnert dat het dinsdag is en dus weer tijd is voor een ‘Dilemma op Dinsdag’-momentje.

Dan fiets ik door de stromende regen naar de andere kant van de stad voor weer een dienst bij het FD, die om half 2 begint. Ik kort weer alle relevante stukjes in en plaats ze in de krant van morgen. Half 11 ‘s avonds thuis. Ik bel even via Skype met een vriendje uit het buitenland, doe nog een kleine workout sessie in de huiskamer (bij thuiskomst na zo’n dienst bij het FD barst ik altijd van de energie), en lig weer rond middernacht in bed. *Snooze*

Woensdag

Om 08.00 uur gaat de wekker. Ontbijt, nieuws doornemen en een to-do lijst maken in de hoop zo m’n hoofd leeg te maken. Erna nog steeds het gevoel dat m’n hoofd overloopt – Wen je ooit aan een hoofd dat overloopt? – en besef vervolgens dat ik niet gemediteerd heb. Ik probeer m’n hoofd vol to-do’s leeg te mediteren, maar word vervolgens abrupt onderbroken door een telefoontje van een vriendinnetje wier hoofd ook overloopt.

Vervolgens sjees ik naar The Hoxton hotel, dat ik sinds dit geopend óók heb uitgeroepen tot mijn tweede huiskamer. Argh, weer in de regen. Was ik nu maar weer op workation in Bali, net als vorig jaar. Ik ga naar The Hoxton als ik echt geconcentreerd moet schrijven en inspiratie nodig heb. De vibe is fijn, de koffie heerlijk, en omringd worden door andere druk tikkende mensen achter een lichtgevend Apple’tje is stimulerend.

Vandaag = Newspresso-tikdag. Rond vier uur haal ik even een frisse neus en laat ik me verleiden om kleren te kopen bij een winkel om de hoek die uitverkoop heeft. ‘s Avonds ga ik naar een sessie bij de School of Life, de eerste keer dat ik hierheen ga sinds het ook in Nederland is. Ik besef me daar weer hoe goed het is om af en toe wat dieper over zaken na te denken, en om door te vragen. Door al dat nieuws scannen ga je niet altijd de diepte in.

Als ik naderhand nog een drankje met een vriendinnetje drink krijg ik een bericht voor een ‘scoop’, over een groots nieuw klimaatarchitectuur project in Rotterdam. Of we morgen koffie kunnen drinken. Bij thuiskomst om 00.00 uur tik ik nog een e-mail naar de redactie van het FD om te overleggen. Daarna naar bed.

Donderdag

Sta vandaag om 09.00 uur op en zie een mail van de coordinator redactie Ondernemer van het FD. Omdat de gewone energieredacteur van het FD niet aanwezig is, neem ik het op me. Zou dit mijn eerste voorpagina artikel voor het FD worden?! M.a.w. de planning van de dag wordt omgegooid. Om 12.00 uur heb ik een interviewafspraak met de beste man van het project bij Dauphine, waar het op dat uur standaard vol zit met lunchende zakenmensen in pak wat voor een leuke sfeer zorgt. Tot die tijd lees ik me in en ga ik nog even met de Newspresso draft verder.

De koffie met de man van het project is leuk en maakt me enthousiast over het project, dat Nederland op het gebied van klimaatarchitectuur op de kaart moet zetten. Als ik erna echter enthousiast het verhaal bij de coordinator van het ondernemen katern neerleg, laat hij me weten dat er nog niet genoeg harde cijfers zijn waardoor het geen groot verhaal wordt. Bummer, toch verkeerd ingeschat?! Vervelend dat ik die tijd er al in had gestoken, maar ach, komt me ook wel goed uit. Eenmaal thuis ga ik door met Newspresso, maar ik merk al snel dat ik iets verkeerd gegeten moet hebben want ik voel me totaal niet goed, en dat wordt in de loop van de middag alleen maar erger. Ik besluit Newspresso even te laten voor wat het is en me te focussen op beter worden.

Vrijdag

Ik voel me nog geen haar beter en zeg de lunch met een stralingsbewustzijnsdeskundige voor een artikel af. De borrel met een FD-lezer om het young professionals project te bespreken ook. En ik ga ook niet meer naar de uitreiking van de Haarlemmer van het Jaar. Op dit soort dagen baal ik dat ik me niet gewoon ziek kan melden bij een bedrijf, maar dat het vooral ten koste gaat van mijn eigen tijd. Ook het weekend gebruik ik om te rusten en volledig uit te zieken.

Advies voor andere freelancers

‘Screw it & do it’. En heb geduld. Het kan even duren voordat je je freelance business op de rails hebt en mensen je kennen. Schreeuw ook (digitaal) van de daken waarvoor je inzetbaar bent, zodat het balletje gaat rollen. Het merendeel van mijn klussen kwam toch via via. Onderschat de waarde van LinkedIn/Facebook/etc. niet. Deze sociale media zijn voor mij van onschatbare waarde om Newspresso en geschreven artikelen te promoten, en stelt je in staat om in een korte tijd een groot aantal mensen te bereiken.

(Visited 73 times, 1 visits today)

Like Reptoir op Facebook om als freelancer altijd op de hoogte te blijven.